Πάνω από το 85% των Ελλήνων πολιτών, οικονομικά τα φέρνει πέρα δύσκολα αλλά δεν διαθέτει καμία πολιτική δύναμη

Κυρίως τα χρόνια των μνημονίων και της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας, πολλά κόμματα εμφανίστηκαν ευαγγελιζόμενα την απελευθέρωση της πατρίδας από την τυραννία που επέβαλαν με δόλο οι ξένοι δυνάστες. Κάποια κατάφεραν να ανέλθουν στην εξουσία, άλλα μπόρεσαν να μπουν στο πολιτικό προσκήνιο και πολλά περισσότερα δεν μπόρεσαν να πείσουν τον ελληνικό λαό ότι είχαν την δυνατότητα να πετύχουν όσα υπόσχονταν.

Όλα όμως αποδείχτηκαν “φτερά στον άνεμο” απέναντι στους ξένους, κάτι που ήταν φυσικό και αναμενόμενο για την μικρή μερίδα των σκεπτόμενων Ελλήνων. Όσα κόμματα κυβέρνησαν, απογοήτευσαν με την υποχωρητική τους στάση το μεγαλύτερο ποσοστό του ελληνικού λαού, γεγονός που καθιστά την οποιαδήποτε νέα απελευθερωτική πολιτική προσπάθεια ακόμα πιο δύσκολη, μια και η δυσπιστία έχει πλέον ριζώσει μέσα στην καρδιά του. Όταν πάνω από το 50% του ελληνικού λαού ψηφίζει τα μνημονιακά κόμματα που κατέστρεψαν τον ίδιο και την Ελλάδα ενώ ένα άλλο μεγάλο ποσοστό επιλέγει την αποχή, αυτή είναι παραδοχή ήττας και παράδοσης.

Δυστυχώς η επικράτηση των άθεων και των απατρίδων-ανθελλήνων πολιτικών στη χώρα μας γίνεται γιατί δεν υπάρχει πολιτικός αντίπαλος!

Αρκετές φορές έχουμε γράψει ότι το επίπεδο ηγεσίας του πατριωτικού χώρου είναι πολύ χαμηλό, πράγμα το οποίο έχει παρεξηγηθεί από πολλούς που θεωρούν τους εαυτούς τους υπερπατριώτες και νέους Καποδίστριες και ας μην διαθέτουν ούτε το “γνώθι σαυτόν”. Ως αποτέλεσμα αυτού ο πατριωτικός χώρος χαρακτηρίζεται και από την ανυπαρξία του στα τεκταινόμενα στη χώρα μας. Η κύρια απόδειξη ότι ο πατριωτικός χώρος είναι ανύπαρκτος είναι η πλήρη επικράτηση στην πολιτική ζωή της χώρας όσων δεν πιστεύουν σε Θεό και πατρίδα. Αποχριστιανοποιείται και διαλύεται μια ιστορική πατρίδα και ξεριζώνεται το αρχαιότερο πολιτισμένο έθνος στον κόσμο χωρίς να υπάρχει καμιά αντίσταση. Δεύτερη απόδειξη: όσα κόμματα κατάφεραν να εισέλθουν στη βουλή που ευαγγελίζονταν Θεό και πατρίδα, δεν κατάφεραν ούτε στο ελάχιστο να σταματήσουν την καταστροφή της χώρας και του ελληνικού λαού που υλοποιεί το εγχώριο και υποταγμένο σύστημα εξουσίας. 

Η σωτηρία της πατρίδας απαιτεί ικανή ομάδα εξουσίας. Αυτή είναι δύσκολο να συγκροτηθεί γιατί οι ικανοί δεν πιστεύουν πλέον σε πατρίδες και αξίες αλλά προτιμούν να υπηρετήσουν το σύστημα για την προσωπική τους ανέλιξη και επιτυχία. Το συλλογικό καλό έχει γίνει πλέον ατομικό. Προτεραιότητα λοιπόν είναι η δημιουργία και η ανάδειξη νέων ηθικών στελεχών μέσα από τις οργανώσεις των νέων.

Τα κινήματα και τα κόμματα που υπάρχουν στον λεγόμενο εθνικο-πατριωτικό χώρο είναι πολλά, άλλα περισσότερο και άλλα λιγότερο γνωστά. Και πολλοί Έλληνες αναρωτιούνται γιατί δεν υπάρχει μια ευρύτερη συναίνεση και συνένωση στο χώρο αυτό για να υπάρξει μια εναλλακτική πρόταση και ένας διαφορετικός δρόμος από τον κατήφορο που έχει πάρει η χώρα μας.

Προσπάθειες μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλές. Δεν καρποφόρησαν όμως γιατί υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες. Χαμηλό πνευματικό επίπεδο στελεχών, έλλειψη ουσιαστικών τεχνοκρατικών γνώσεων, ιδεολογικές εξαρτήσεις, εξυπηρέτηση ξένων και προσωπικών συμφερόντων και έλλειψη ηγετικών ικανοτήτων. Όλοι “ψάχνουν” τον νέο Καποδίστρια αλλά μέχρι να βρεθεί θεωρούν τον εαυτό τους ως τον καταλληλότερο να ηγηθεί και ας μην ξέρουν οι περισσότεροι απ’ αυτούς “που πάνε τα τέσσερα”!

Καταλυτικό ρόλο παίζουν και οι “δούρειοι ίπποι”. Ποικίλων αποχρώσεων δρουν από αυτούς στον εθνικο-πατριωτικό χώρο. Επιλέγονται από το σύστημα εξουσίας προσεκτικά και παρουσιάζουν στον ελληνικό λαό “μισές αλήθειες” για να γίνουν πιστευτοί και να ξεγελάσουν τους αθώους και τους ημιμαθείς. Κάποιος που έχει γνώσεις και διάκριση μπορεί με δυσκολία και αυτός να τους αντιληφθεί γιατί είναι καλά καμουφλαρισμένοι. Για τον μέσο Έλληνα πολίτη όμως αυτό είναι αδύνατο. Όταν ξεζουμίζει ο ένας, φέρνουν τον επόμενο!

Το διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας που είναι πλέον παγκόσμιο και σε κάθε χώρο έχει τα παρακλάδια του, επιχειρεί πέρα από την χειραγώγηση των λαών που επιτυγχάνεται κυρίως μέσω των Μ.Μ.Ε., να ελέγξει τους πολιτικούς πυρήνες γιατί εκεί έχουμε μικρές ομάδες ανθρώπων και είναι πιο εύκολο με τις προσωπικές επαφές να υπάρξει η επιθυμητή γι’ αυτό διάβρωση.

Πολλοί πολιτικοί πυρήνες δημιουργούνται από το ίδιο το σύστημα, άλλοι για να παίξουν το ρόλο του πολιτικού δορυφόρου και άλλοι το ρόλο των κομητών που θα πέσουν πάνω σε άλλους πολιτικούς σχηματισμούς για να τους πλήξουν.

Επίσης την τακτική  “διαίρει και βασίλευε” πρώτα από όλα την εφαρμόζουν στον αντισυστημικό χώρο. Είναι πολύ περισσότερα τα αντισυστημικά κόμματα από τα συστημικά!   

Έτσι βλέπουμε και διαφόρου τύπου πατριώτες: Σώρρας, Καρατζαφέρης, Νατσιός, Μιχαλολιάκος, Καμμένος, Κρανιδιώτης, Καζάκης, Καραμπελιάς, Βελόπουλος, Λατινοπούλου, Κωνσταντοπούλου, Λαφαζάνης, Κασιδιάρης κλπ.. Φιλοδυτικοί, φιλοτραμπικοί, φιλορώσοι, φιλοπουτινικοί, φιλοεβραίοι, αντισημίτες, δεξιοί, αριστεροί, αρχαιολάτρες, ψευτοχριστιανοί, σατανιστές, φασίστες, ναζιστές, εθνικοσοσιαλιστές, ευρωπαϊστές, ευρωσκεπτικιστές. Απ’ όλα έχει ο “πολιτικός μπαχτσές”. Καθαρούς Έλληνες δεν βλέπουμε γιατί για μας «ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης»!

Μέσα σε αυτόν τον πατριωτικό αχταρμά δεν λείπουν και οι γραφικοί που θέλουν να το παίξουν πρόεδροι, αποτυχημένοι πολιτευτές που δεν έχουν καταφέρει να γίνουν βουλευτές στα μεγάλα κόμματα και βλέπουν να τους ανοίγεται μια ευκαιρία σε ένα νέο κόμμα που εμφανίζει μια δυναμική και έχουμε και μια μερίδα συνταξιούχων στρατιωτικών που αφού βγήκαν στην σύνταξη προσπαθούν να εξαργυρώσουν και αυτοί την δημοσιότητα που απόκτησαν μέσα από την ευνοϊκή προώθησή τους στην ανώτερη στρατιωτική ιεραρχία με μια θέση στη βουλή!

Δυστυχώς, η ζοφερή πραγματικότητα αποδεικνύει ότι λείπει η απαραίτητη διάκριση από τον ελληνικό λαό γιατί αλλιώς δεν εξηγείται η ευκολία με την οποία ακολουθούν οι πολίτες τον κάθε πολιτικό απατεώνα που παριστάνει τον καλό πατριώτη ή τον σωτήρα.

Αν δεν ανοίξουν οι Έλληνες τα πνευματικά τους μάτια για να αντιληφθούν ότι ο κάθε ένας που μιλάει για πατρίδα δεν σημαίνει ότι είναι και πραγματικός πατριώτης, ούτε ο καθένας που μιλάει για τον Θεό δεν είναι και πραγματικός χριστιανός, τότε οι κάθε λογής εντολοδόχοι, απάτριδες και άθεοι, θα συνεχίσουν ελεύθεροι να διαλύουν την πατρίδα.

Εάν θέλει λοιπόν ο ελληνικός λαός να ζήσει την ημέρα της λευτεριάς του, να μη μένει μόνο στα όμορφα λόγια και στα όμορφα χρώματα γιατί αυτά για άλλη μια φορά θα τον παραπλανήσουν αλλά να ψάξει να βρει το καλό και καθαρό προζύμι.

Εμείς ως «Εθνεγερσία» έχουμε θέσει ως στόχο τη συσπείρωση καθαρών πολιτικών δυνάμεων και την ανάδειξη νέων ανθρώπων. Ήδη στην κατεύθυνση αυτή έχουμε πετύχει πρόοδο και όταν έρθει η στιγμή αυτά θα γνωστοποιηθούν μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα του κόμματος.

Ξεκινήσαμε από τη συγγραφή του προγράμματός μας γιατί θεωρούμε ότι το πρόγραμμα είναι ο καθρέφτης του κόμματος. Αν το διαβάσει κάποιος προσεκτικά του λέει την αλήθεια. Με καθαρά και απλά λόγια παρουσιάζουμε το σχέδιό μας και τους στόχους μας για μια άλλη, μεγάλη Ελλάδα!

Ξέρουμε ότι χωρίς προβολή η προσπάθειά μας δεν θα είναι εύκολη. Από τον δρόμο μας όμως δεν ξεστρατίζουμε.