«Η λευτεριά δεν χαρίζεται, κατακτιέται! ………….. Ραγιάδες εσείς, ραγιάδες και τα παιδιά σας, ραγιάδες και τα παιδιά των παιδιών σας!»
Τα λόγια αυτά τα είπε ο Παπαφλέσσας όταν προσπαθούσε να ξεσηκώσει τους υπόδουλους στους Τούρκους, Έλληνες για να ξεκινήσουν την επανάσταση για τη λευτεριά τους.
Σήμερα βέβαια δεν είμαστε προς το παρόν υποδουλωμένοι στους Τούρκους, είμαστε όμως δέσμιοι των δανειστών μας!
Τότε οι ραγιάδες πλήρωναν κυρίως το χαράτσι και τη δεκάτη. Σήμερα πληρώνουμε πλήθος φόρων που καταλήγουν στις τσέπες των δανειστών. Περικοπές μισθών και συντάξεων και εκποίηση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας. Ενώ τον φόρο αίματος, το γνωστό παιδομάζωμα, τον αντικατέστησε σήμερα οι φυγή των νέων μας στο εξωτερικό για να βρούνε εργασία και να κάνουν οικογένεια.
Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε και να αναγνωρίσουμε ότι στην αρχή των μνημονίων υπήρξε μια μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού που αντιστάθηκε με το γνωστό κίνημα των αγανακτισμένων – αντιμνημονιακών το οποίο το εντολοδόχο πολιτικό σύστημα εξουσίας το διάλυσε με την τεχνική του «διαίρει και βασίλευε» και με τα δακρυγόνα. Αντίσταση που εκδηλώθηκε και αργότερα με το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα που ο Τσίπρας σε μια νύχτα το μετέτρεψε σε ΝΑΙ! Και εκεί ήταν η τελική νίκη των δανειστών γιατί όταν παραδίδεται ο «βασιλέας» παραδίδεται και ο λαός!
Βέβαια έχει σημασία να παρουσιάσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι δανειστές με τους εγχώριους εντολοδόχους τους, έφτασαν σε αυτή τη νίκη. Μιλάμε για ένα παγκόσμιο σύστημα εξουσίας που έχει εφαρμόσει αυτές και άλλες τακτικές σε διάφορες χώρες του κόσμου οπότε έχει αναπτύξει και τους τρόπους αντιμετώπισης και καταστολής των αντιδράσεων των κατά τόπων, λαών.
Γνώριζαν από την εμπειρία τους ότι στην Ελλάδα θα υπήρχε ισχυρή αντίσταση οπότε είχαν εκ των προτέρων έτοιμο το σχέδιο τους με την ονομασία «χειραγώγηση του αντιμνημοσιακού κινήματος». Με την δύναμη της επικοινωνίας ανέβασαν ένα κόμμα από το 4% στην εξουσία ενώ δημιούργησαν από την αρχή ένα άλλο κόμμα ως συμπλήρωμα του πρώτου και όχι το αντίθετο δηλαδή κατά την δημοσκοπική άνοδό τους, το πρώτο να είναι μπροστά από το δεύτερο. Γι’ αυτό φρόντισαν με τις κατάλληλες κινήσεις να κοπεί η δυναμική του δεύτερου και να μην βγει μπροστά από το πρώτο. Επίσης μέσα από το διαδίκτυο πρόβαλαν αντιμνημονιακές φωνές οι οποίες μπήκαν στη βουλή και στη συνέχεια αποδείχθηκαν χειρότερες των μνημονιακών. Επίσης έχει σημασία το χαμηλό γνωστικό και πνευματικό επίπεδο των ανθρώπων που προώθησαν και ανέβασαν στην εξουσία. Δεν κάνεις αντιπαράθεση με τους δανειστές σου με τα λόγια: “θα χτυπάμε το νταούλι και θα χορεύουν” και “χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο μέχρι να τον ραγίσουμε”! Ούτε και διαπραγματεύεσαι σε μάκρος μέχρι να εξαντληθούν τα χρηματικά σου διαθέσιμα με αποτέλεσμα στο τέλος να σηκώσεις τα χέρια και να παραδοθείς!
Βέβαια το δέσιμο της Ελλάδας ξεκίνησε από τον Σημίτη με την είσοδο στο ευρώ και η πρώτη σφραγίδα μπήκε από τον Γεώργιο Παπανδρέου με την προσφυγή στο ΔΝΤ και το πρώτο μνημόνιο.
Μπήκαμε από δόλο, με πρόφαση πλαστά στοιχεία αλλά και αληθινά να ήταν πάλι δεν υπήρχε λόγος να προσφύγουμε στο Δ.Ν.Τ.! Για τα τοκογλυφικά 20 δισεκατομμύρια ευρώ που μας χορήγησε; 300 δισεκατομμύρια έδωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση στην Ουκρανία που δεν είναι και μέλος της. Μια μικρή χώρα όπως είναι η Ελλάδα δεν μπορούσε να τη βοηθήσει; Προσωπική μας άποψη είναι ότι η προσφυγή στο Δ.Ν.Τ. πρώτα ζητήθηκε από τον Κώστα Καραμανλή αλλά αυτός δεν δέχθηκε και παραιτήθηκε. Βέβαια σε αυτή τη χώρα πάντα υπάρχουν οι πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν τα ξένα συμφέροντα και βρέθηκε ο κατάλληλος. Το πρώτο μνημόνιο ήταν σχεδιασμένο για την καταστροφή όπως και την έφερε. Έτσι μας έσπρωξε στο δεύτερο με το PSI που επίσης έφερε καταστροφή. Γιατί όμως μας έβαλαν στα μνημόνια; Ο πρώτος λόγος, για να «δέσουν» τη χώρα και να αρπάξουν ότι έχει αξία από αυτή μέσα από την εκποίηση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας. Ο δεύτερος, να απαλλαγούν, οι Γαλλικές και Γερμανικές Τράπεζες από τα ελληνικά ομόλογα. Έπρεπε όμως να συνεχιστεί το δέσιμο με το τρίτο μνημόνιο κάτι που αρνήθηκε ο Σαμαράς αλλά εύκολα βρέθηκε ο μπουνταλάς που το υπέγραψε.
Οι δανειστές δεν είναι ανόητοι σαν τους εγχώριους. Γνωρίζουν μέχρι που θα φορτώσουν το γαϊδούρι (ελληνικός λαός) για να μη στηλώσει τα πόδια! Έτσι φρόντισαν για 20 χρόνια να μην πληρώνονται οι τόκοι του δεύτερου μνημονίου οι οποίοι είναι περίπου 25 δις. Δεν χαρίστηκαν, απλά θα αρχίσει η καταβολή τους από το έτος 2033. Επίσης έδωσαν αναβολή στην αποπληρωμή του κεφαλαίου του τρίτου μνημονίου που θα αρχίσει από το έτος 2034 για το οποίο όμως εισπράττουν τους τόκους. Κάπου εκεί θα ζητήσουν και θα βρουν πάλι κάποιο πρόθυμο για να υπογράψει και το τέταρτο μνημόνιο. Ο χρόνος όμως τους βοηθάει και σε κάτι άλλο που θα τους φανεί χρήσιμο για τα σχέδιά τους στο μέλλον: την μείωση του γηγενούς πληθυσμού και την αντικατάστασή του με αλλοδαπούς.
Δεν θα αναφερθούμε ούτε σε δείκτες ούτε θα παραθέσουμε στοιχεία για την καταστροφή που επέφεραν τα μνημόνια γιατί δεν χρειάζεται για τις πληγές που έχεις πάνω σου να δεις φωτογραφίες. Τις ψηλαφίζεις και νιώθεις τον πόνο τους, ο ίδιος. Κάθε Έλληνας πολίτης, κάθε νοικοκυριό και κάθε επιχείρηση γνωρίζει τις επιπτώσεις που είχαν επάνω του οι πολιτικές των μνημονίων.
Θα γράψουμε μόνο ότι οι πολιτικές αυτές δεν πρόκειται να τελειώσουν ποτέ γιατί τα μνημόνια είναι οι όροι των δανειακών συμβάσεων και ισχύουν μέχρι την εξόφληση των δανείων.
Ο ελληνικός λαός έχοντας υποστεί και το μπούλινγκ του κορωνοϊού, από τον φόβο του έχει γονατίσει και έχει αποδεχθεί τη μοίρα του. Από κει και πέρα δεν γνωρίζει και το τι να ψηφίσει. Χωρίς γνώσεις και διάκριση αλλά και με τα γνωστά κολλήματα που τον διακατέχουν, τον παίζει στα δάχτυλα του το εγχώριο πολιτικοοικονομικό σύστημα εξουσίας.
Τουλάχιστον ας βρει τη θέληση να πάει να ψηφίσει και να επιλέξει αντιμνημονιακά κόμματα γιατί αλλιώς και ο ίδιος και τα παιδιά του και τα παιδιά των παιδιών του θα ζήσουν μέσα στα μνημόνια.
