Έχει ήδη αποτύχει το νέο πολιτικό εγχείρημα του Τσίπρα με την ΕΛ.Α.Σ.!
Η επαναφορά του Τσίπρα στην πολιτική σκηνή συνοδεύτηκε από υποσχέσεις γιατί ήταν πνευματικά, οργανωτικά και οικονομικά αδύνατο για τον ίδιο να εμπνευστεί και να υλοποιήσει το νέο κόμμα. Κάποιοι το μεθόδευσαν.
Η πρώτη, να δημιουργηθεί ένα νέο πολιτικό κόμμα. Δεν μπορούσε να επιστρέψει στο πρώτο. Έφυγε με 18%! Τι θα έλεγε τώρα αν θα έπαιρνε μικρότερο ποσοστό;
Η δεύτερη, να διαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτό δεν έγινε αν και κατάφερε το σύστημα την τελευταία στιγμή να αποφευχθεί το χειρότερο γι’ αυτό σενάριο, να μην πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια του Πολάκη, με την επιστράτευση της Δούρου.
Η τρίτη, να δημιουργηθούν νέα στελέχη και να μείνουν στην άκρη τα παλιά. Και αυτό απέτυχε γιατί τα νέα στελέχη δεν «τραβάνε» και το νέο κόμμα είναι πολύ χαμηλά (12-14%) και από την ανάγκη αποφάσισαν να δεχθούν στην ΕΛ.Α.Σ. και τα παλιά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μήπως και καταφέρουν να την ξεκολλήσουν δημοσκοπικά. Στην τελική, «άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς»!
Η επιστροφή των Τσίπρα και Σαμαρά στην κεντρική πολιτική σκηνή γίνεται κυρίως για δύο λόγους;
Ο πρώτος, να βάλλουν στην άκρη τον Μητσοτάκη! H οικογένεια Μητσοτάκη έχει καταστεί «κράτος εν κράτει» και έχει μεταβληθεί με την πάροδο των ετών από μια πολιτική σε μια πολιτικοοικονομική και τώρα σε μια οικονομοπολιτική οικογένεια και αυτό δεν είναι καλό γι’ αυτούς που κρατούν τα ηνία της χώρας στο παρασκήνιο. Και για τον ελληνικό λαό αλλά ποιος από αυτούς ενδιαφέρεται για το λαό;
Ο δεύτερος, να συγκρατήσουν στο συστημικό χώρο τις δυσαρεστημένες ψήφους και να δώσουν λύση στην επιβίωση του συστήματος μέσα από κυβερνήσεις συνεργασίας. Εκεί δίνει πλέον το βάρος του και το «παρασκήνιο». Αυτό φαίνεται και από τις δημοσκοπήσεις. Ενώ στην αρχή «φούσκωναν» την ΕΛ.Α.Σ αφού συνειδητοποίησαν ότι ο Τσίπρας έχει πλέον «ξεζουμίσει» και έχει πιάσει οροφή, τώρα «φουσκώνουν» το ΠΑΣΟΚ γιατί θεωρούν τον Ανδρουλάκη πιο δεδομένο για μια κυβέρνηση συνεργασίας και έτσι είναι. Επιπλέον στο «περιβάλλον» του πρωθυπουργού θεωρούν ότι αν υπάρχει έστω και 1% πιθανότητα ο Μητσοτάκης να βρίσκεται και την επόμενη μέρα στην πρωθυπουργία αυτή η πιθανότητα έχει το όνομα Ανδρουλάκης. Υπάρχουν βέβαια διαθέσιμα σε περίπτωση που χρειαστεί και τα διάφορα τυχοδιωκτικά πολιτικά ανεμομαζώματα. Οπότε όλοι αγωνίζονται για να πάρουν στις εκλογές το ποσοστό που θα τους δώσει την καλύτερη διαπραγματευτική ισχύ για να αποκομίσουν και τα περισσότερα πολιτικά οφέλη. Π.χ. να καθορίσουν ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός ή ποια και πόσα υπουργεία θα πάρει ο καθένας!
Το σίγουρο είναι ότι και πάλι ο ελληνικός λαός θα χαραμίσει την ψήφο του γιατί οι πνευματικές του αδυναμίες θα φανερωθούν στην κάλπη.
